main.12com.org

Καμία διοικητική ή φορολογική απαίτηση δεν μπορεί να θεωρείται νόμιμη όταν συνθλίβει τις ελάχιστες προϋποθέσεις ανθρώπινης επιβίωσης. Η θέση αυτή βρίσκεται στον πυρήνα της παρούσας ενότητας και λειτουργεί ως ουσιαστικό, κοινωνικό και νομικό όριο απέναντι στις πρακτικές της ΑΑΔΕ. Η βασική ιδέα είναι απλή αλλά θεμελιώδης: πριν από κάθε φόρο, κάθε καταλογισμό, κάθε κατάσχεση και κάθε μέτρο αναγκαστικής εκτέλεσης, προηγείται η ίδια η ζωή του ανθρώπου. Προηγείται η στέγη, η τροφή, η υγεία, η ενέργεια, η μετακίνηση, η αξιοπρέπεια και η πραγματική δυνατότητα επιβίωσης του πολίτη και της οικογένειάς του. Όταν το κράτος ή ένας διοικητικός μηχανισμός αφαιρεί από τον πολίτη τα απολύτως αναγκαία, τότε δεν πρόκειται πλέον για απλή δημοσιονομική επιβάρυνση. Πρόκειται για πρακτική που προσβάλλει την ανθρώπινη αξία και μετατρέπει τη διοίκηση από όργανο οργάνωσης του κοινού βίου σε μηχανισμό οικονομικής σύνθλιψης.

Η βασική αρχή

Το ελάχιστο πραγματικό ποσό επιβίωσης δεν παρουσιάζεται εδώ ως αφηρημένη ηθική έννοια, αλλά ως μετρήσιμο και πραγματικό όριο. Η διοίκηση δεν μπορεί να δρα σαν να μην υπάρχει άνθρωπος πίσω από τον αριθμό. Δεν μπορεί να απαιτεί πληρωμές, ρυθμίσεις ή συμμορφώσεις που καταστρέφουν τις ελάχιστες συνθήκες ζωής.

Γιατί το ζήτημα είναι κεντρικό

Η ΑΑΔΕ εμφανίζεται συχνά ως μηχανισμός εφαρμογής κανόνων χωρίς αξιολόγηση της πραγματικής ζωής του διοικουμένου. Όμως το δίκαιο δεν μπορεί να αγνοεί την επιβίωση. Αν η επιβολή φόρων, προστίμων, κατασχέσεων ή συμψηφισμών οδηγεί κάτω από το όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης, τότε ανακύπτει ζήτημα αντισυνταγματικότητας, παραβίασης θεμελιωδών δικαιωμάτων και κατάχρησης δημόσιας εξουσίας.

Η λειτουργία του ελάχιστου ποσού επιβίωσης

Η έννοια αυτή λειτουργεί ως γραμμή άμυνας απέναντι στη λογική ότι το κράτος εισπράττει πρώτο και ο πολίτης επιβιώνει μετά. Η πραγματική σειρά είναι η αντίστροφη: πρώτα ζει ο άνθρωπος και μετά τίθενται, εφόσον απομένει δυνατότητα, οι κρατικές οικονομικές αξιώσεις. Αυτή η αναστροφή είναι κρίσιμη, διότι αποκαθιστά την προτεραιότητα της ανθρώπινης ύπαρξης απέναντι στον εισπρακτικό μηχανισμό.

Η παρούσα ενότητα

Η παρούσα σελίδα δεν αναπτύσσει πλήρως την τεχνική ή οικονομική τεκμηρίωση του ζητήματος. Παρουσιάζει όμως τη θεμελιώδη θέση ότι το πραγματικό ελάχιστο ποσό επιβίωσης αποτελεί ισχυρό όριο απέναντι στην ΑΑΔΕ και σε κάθε πρακτική που επιχειρεί να νομιμοποιήσει την οικονομική εξόντωση ως διοικητική κανονικότητα.

Η κοινωνία δεν υπάρχει για να τροφοδοτεί έναν ανεξέλεγκτο μηχανισμό είσπραξης. Ο μηχανισμός οφείλει να υποτάσσεται στη ζωή, στην αξιοπρέπεια και στα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου.